صدرالدین فلاح؛ رمزارزها دیگر صرفاً ابزار مبادلهای برای تکنوفیلها و سوداگران دیجیتال نیستند؛ آنها اکنون بخشی از ساختار مالی نوین جهاناند. از راهاندازی ارز دیجیتال ملی در چین تا پذیرش بیتکوین در برخی از بورسهای بینالمللی، شکی نیست که آینده پول در بستر بلاکچین رقم میخورد. در چنین فضایی، غفلت از شناخت، قانونگذاری و مدیریت این حوزه، مساوی است با عقبماندگی از یک انقلاب اقتصادی.
در ایران، رمزارزها اغلب یا به عنوان ابزار دور زدن تحریمها شناخته میشوند یا به چشم عاملی مخرب برای نظام مالی رسمی. این دیدگاه تقلیلگرایانه، موجب شده نه تنها فرصتهای سرمایهگذاری و اشتغالزایی در این حوزه نادیده گرفته شوند، بلکه هزاران فعال این عرصه نیز در بلاتکلیفی قانونی به سر ببرند. در حالیکه در کشورهای دیگر، توسعه زیرساختهای بلاکچین موجب تحول در صنعت بانکداری، بیمه، لجستیک و حتی هنر شده است.
لزوم تدوین یک استراتژی ملی برای مواجهه فعال و هوشمندانه با رمزارزها، دیگر یک انتخاب نیست بلکه ضرورتی استراتژیک است. چه از منظر اقتصادی، چه در ابعاد فناورانه و حتی سیاسی. بیتوجهی به این روند، کشور را نهتنها از بازارهای جدید جهانی محروم میسازد، بلکه زمینهساز توسعه بازارهای سیاه و فعالیتهای زیرزمینی خواهد شد که کنترلپذیر نخواهند بود.
وقت آن است که به جای برخورد سلبی و مقطعی، با نگاهی آیندهنگر، عرصه رمزارزها را به عنوان بخشی از اکوسیستم مالی آینده بپذیریم؛ پیش از آنکه این قطار، بدون ما حرکت کند.
