صدرالدین فلاح؛ با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال، میلیونها خانواده ایرانی در تدارک تهیه اقلام ضروری شب عید هستند؛ از میوه و پوشاک گرفته تا آجیل، گوشت، مرغ و شیرینی. اما در این میان، بازار شب عید، همانقدر که فرصتی برای رونق اقتصاد خرد به شمار میآید، بستری نیز برای جولان سودجویان و محتکران است؛ اگر دولت و نهادهای نظارتی، نقش خود را جدی نگیرند.
در سالهای اخیر، بارها شاهد آن بودهایم که وعدههای کنترل قیمت در شب عید، در عمل محقق نشدهاند. گرانیهای ناگهانی، نبود توزیع مناسب، کمبود کالا در برخی استانها و افزایش فاصله طبقاتی در دسترسی به کالاهای اساسی، موجب نارضایتی شدید مردم شده است. این وضعیت، بهویژه در مناطق محروم، بیش از آنکه یک چالش اقتصادی باشد، به یک بحران اجتماعی بدل شده است.
نکته قابلتوجه آنکه مدیریت بازار شب عید نباید صرفاً از طریق بخشنامههای مرکز صورت گیرد. هر استان، متناسب با شرایط بومی، الگوی مصرف، و ظرفیتهای اقتصادی خود، نیازمند برنامهریزی و اقدام مستقل است. استانداران، فرمانداران، اصناف محلی، تعزیرات و نهادهای نظارتی، باید با همافزایی و تعامل، نقشهای عملیاتی برای تنظیم بازار تدوین و اجرا کنند.
دولت نیز باید با تأمین بهموقع کالاهای اساسی، کنترل زنجیره توزیع، جلوگیری از احتکار و افزایش نظارت بر اصناف، نقش خود را بهعنوان تنظیمگر بازار ایفا کند. تنها در این صورت است که میتوان انتظار داشت مردم، شب عید را نه با اضطراب تأمین کالا، بلکه با آرامش و رضایت پشت سر بگذارند.
بازار شب عید، فرصتی است برای بازسازی اعتماد عمومی؛ فرصتی که اگر از آن غفلت شود، ممکن است پیامدهای سیاسی، اجتماعی و حتی امنیتی به دنبال داشته باشد. آزمون عدالت، در این روزها از پشت میزهای جلسات عبور نمیکند؛ بلکه در صفهای خرید و سبد خانوارها معنا پیدا میکند.
هر سال مسولان دم از نظارت بر قیمت و کیفیت میزنن ولی عملا هیچ اتفاقی نمیفته و قیمت ها هم دم عید به شدت افزایش پیدا می کنه
به نظرم تنها چیزی که دولت به فکرش نیست همین قدرت خرید مردمه